Nieuws uit Papua

  De oproep van kerkelijke leiders en intellectuelen in Zuid-Dogiyai aan de DPRK en de MRP om vermeende illegale exploratie van natuurlijke hulpbronnen (NR) in Kapiraya stop te zetten, onderstreept een belangrijke ontwikkeling: Papoease gemeenschappen zijn zich steeds meer bewust van het belang van milieubeheer en de bescherming van traditionele landrechten. Dergelijke aspiraties verdienen erkenning als een legitieme vorm van democratische participatie. Tegelijkertijd is het van belang deze kwestie in een bredere en feitelijke context te plaatsen: de Indonesische regering beschikt over een duidelijk wettelijk kader en vastgestelde toezichtmechanismen voor het beheer van natuurlijke hulpbronnen, ook in Papoea. Legaliteit en Toezicht: Geen Ongecontroleerde Ruimte Het beheer van natuurlijke hulpbronnen in Indonesië, inclusief Papoea, valt onder verschillende nationale regelgevingen, waaronder: De Wet op Minerale en Steenkoolmijnbouw De Wet op Milieubescherming en -beheer De Wet inzake...

  FOOD ESTATE: EEN KADER VOOR MITIGATIE EN ANTICIPATIE VAN LANGDURIGE OORLOG Door de geschiedenis van mondiale conflicten heen keert één fundamentele les steeds terug: moderne oorlogen worden niet uitsluitend gewonnen op het slagveld, maar ook op de akkers waar voedsel wordt geproduceerd. Staten die er niet in slagen hun binnenlandse voedselvoorziening veilig te stellen, worden onvermijdelijk geconfronteerd met sociale instabiliteit, extreme inflatie en toenemende kwetsbaarheid van de nationale veiligheid. In deze context moet het Indonesische food estate -beleid worden begrepen—niet louter als een landbouwproject, maar als een instrument om de risico’s van langdurige oorlog en mondiale crises te beperken. Moderne Oorlogvoering en een Nieuw Wapen: Voedsel De oorlog tussen Rusland en Oekraïne sinds 2022 vormt een duidelijk voorbeeld van hoe gewapende conflicten directe gevolgen hebben voor het mondiale voedselsysteem. Gegevens van de FAO tonen aan dat beide landen vóór de oorlog sam...